Tembang
Bumi Blambangan
Patih
Jathasura : “Sedhah Merah,
arepa kepriye bae aku iki calon garwamu. Kanjeng Adipati Siung Laut wis paring
pangestu. Mula aku duwe hak kanggo ngawat-awati sapari polahmu.”
Dewi
Sedhah Merah : “Kula ambali sepisan
malih paman patih Jathasura. Kula mboten tresna dhumateng panjenengan. Pramila
kula aturi munggel dumugi semanten kemawon anggen panjenengan gadhah panjangkah
badhe palakrama kaliyan kula.”
Patih
Jathasura : “Aku ora perduli
kabeh mau. Kang wigati aku wis antuk palilah saka wong tuwamu kanggo nresnani
jeneng sira. Yen nganti ana pawongan kang wani ngganggu jeneng sira, bakal dak
gawe pangewan-ewan kaya Carang Gupita nalika semana.”
Patih
Jathasura : “Bocah prajurit,
kena apa kowe kok tatu arang kranjang kaya ngono, he?”
Prajurit : “Sareng kula badhe
mlebet papan mriku, jebul wonten prajurit kathah sanget ingkang sampun ngepung
kula sakanca, Ki Patih.”
Patih
Jathasura : “Dadi wis dadi
paperangan antarane kowe klawan prajurit-prajurit mau?”
Prajurit : “Sampun Ki Patih.
Nanging kula sakanca kawon. Malah namung kula ingkang tasih gesang.”
Patih
Jathasura : “Kira-kira
prajurit saka ngendi kang dumunung ing padhepokan Ragajampi kuwi?”
Prajurit : “Menawi mboten
klentu prajurit saking negeri Mataram, Ki Patih.”
Patih
Jathasura : “Saiki kowe
menyang panti usada kana.”
.............................................
Ajar
Sapala : “Menawi kersa
panjenengan badhe ngrabasa perang dhateng kadipaten Blambangan samenika ugi,
kula namung ngayogyani, pangeran.”
Pangeran
Jolang : “Saperangan siswa ing
padhepokan Ragajampi mriki ugi kula kanthi minangka jangkeping kekiyatan kula,
Bapa.”
Ajar
Sapala : “Inggih
pangeran. Siswa-siswa padhepokan Ragajampi mriki sampun samekta sabiyantu
dhumateng panjenengan.”
Pangeran
Jolang : “Matur nuwun, bapa
ajar Sapala. Sepisan malih pangestu panjenengan ingkang kula suwun, mugi-mugi
kula sageta nggulung gendera kadipaten Blambangan, saha ngraket adipati Siung
Laut.”
................................................
Patih
Jathasura : “Edan tenan, wong
Mataram emoh kedhisikan. Prajurit, mungsuh wis teka, aja padha pegat ing
kaprayitnan. Ayo padha diadhepi wong-wong Mataram kae.”
.................................................
Pangeran
Jolang : “Wong kadipaten
Blambangan, luwih becik nungkula tinimbang papan dunungmu dadi karang-abang.”
Patih
Jathasura : “Aja kumalungkung
dhisik kowe, he. Kowe mlebu ing kadipaten Blambangan padha karo mlebu ing
kandhange macan. Mula luwih becik kowe padha baliya tinimbang dadi pangurbanan
ing papan kene.”
...................................................
Patih
Jathasura : “Ayo terus
maju...! Ganyang prajurit Mataram...!”
Pangeran
Jolang : “Aja padha wedi
ngadhepi mungsuhe negara. Terus serang wong-wong Blambangan.”
...................................................
Raden
Cindhe Amoh : “Ayo disirnakake kabeh
wong-wong Mataram...!”
Tidak ada komentar:
Posting Komentar